[Alt-Text]
YAZIYI GÖNDER
Adınız, Soyadınız
E-posta Adresiniz
Alıcı E-posta
Mesajınız
www.harpersbazaar.com.tr

Mutluluk öğrenilebilir

Derdin neyse davan odur!


Hazırlayan: Müge Çevik
muge@sapkadanismanlik.com


Galiba ilkokula bile gitmiyordum, annemler tv izlerken, yatağımdan kalkıp kalkıp yanlarına gidiyor ve "Benim uykum yok." diyordum. Madem öleceğiz neden doğuyoruz diye düşünmekten gerçekten uykularım kaçıyordu.

Dünya madem var, biz neden sadece 70 sene (ben çocukken ortalama insan ömrü o kadar sanılıyordu.)kalabiliyoruz diye düşünüyordum.

Bu benim içimi sıkan, geceleri uykularımı kaçıran soruları, çok üstüme gelir ve yatağıma gönderirse anneme sorabiliyor ama tatmin eden cevaplar alamıyordum.

Annemin anneannesinin ölümü bendeki ölüm temasını ve toprağın altında ne yapıyor fikrini, insan bir var bir yok telaşını o denli tetikledi ki; yıllarca bu stres ile uykularım çok kaçtı.

Taa ki; üniversitede Epikuros ile tanışıp, "Ölüm varsa ben yokum, ben varsam ölüm yok. O zaman korkmak neden?" felsefesini idrak edene dek.

Ölüm ve ben aynı anda var olmadığımıza göre, ben ölümden korkmuyordum, ölümü bilmiyordum ve "ben" olarak bilmeme de imkan yoktu. O zaman benim işim bu dünya ve kendimleydi. Madem bir dokunup gideceğiz neden geliyoruz dünyaya, bunu bulmak olmuştu derdim.

Bir "yaradan vardıysa her şeyi yaratmaya gücü yeten, bizi kendine oyuncak diye mi yaratmıştı? Bizden çok çabuk mu sıkılıyordu ki, o ezeli ve ebedi iken bizi fani yapmıştı?

Tanrı ve yaratım üzerine bunlar gibi onlarca sorumun da, Tanrı dışında biri tarafindan yanıtlanamayacağını anladığımda, cevapları alabileceğim sorular sormaya yöneldim. Elimdeki tek malzeme "kendim"dim.

Fucinius' un "Kendini tanı, ey insan kılığındaki kutsal soy" sözü yıllarca çalışma masamda bir and gibi durdu. 30'larıma yaklaşırken bilmediklerim bildiklerimden çoktu!!!! Soru ve sorunlarım bazen beni boğuyordu. Herkes neyi arıyordu? Hayat neye benziyordu? Bana bu dünyada tanınan kısıtlı sürede tam olarak ne yapmam gerekiyordu? Neyi başarmış olursam kısmen ölümsüz, ne yaşamış olursam hakkıyla yaşamış olacaktım?

Hiç kötü bir şey yaşamadan ölmek mümkün müydü? Hayata mutlu olmak için geliyorsak neden kötü şeyler de oluyordu? Şair burada bize ne diyordu?

Aradan geçen 10 yıldan fazla zamanda bu soruların tümüne kendimce geçer not alacak cevaplar buldum.

Bu soruların yanıtlarını ararken, başka bir şey daha buldum!
Ve şimdi iddia ediyorum, senin de derdin varsa davan mutluluk olabilir ve öğrenilebilir...

YORUM YAP

kalan karakter 2000

ÖNEMLİ NOT: Bu sayfalarda yayınlanan okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan HARPERS BAZAAR veya harpersbazaar.com.tr hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

BİZE ULAŞIN